Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

_έτσι κι αλλιώς τις λέξεις μου δεν τις πιστεύεις


σε έναν κοσμο που μας θέλει όλο και πιο
αρνούμαι να συμβιβαστώ ή να αλλάξω
τουλάχιστον όχι έτσι όπως θα σας ήταν βολικό.
είμαι από εκείνα τα παιδιά που
πανικοβάλλονται
και η λέξη στην οποία πρέπει να δώσεις σημασία είναι
τα παιδιά.
δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό
απλά ύπαρχουν πολλά που η αντίληψη σας αρνείται να δεχθεί.
ευτυχώς όμως δε χρειάζεται να δικαιολογηθώ σε κανέναν
εγώ λατρεύω τα σκοτάδια μου άλλωστε
και πάντα υπάρχει η επιλογή του να φύγω
τι κι αν δεν έχω πλέον κάπου να πάω
εχώ εναν ολόκληρο κόσμο πάντα μαζί μου
και ξέρω ότι
κάπου εκεί θα βρίσκεται μια λύση
ή περισσότερες.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

at heart*

μου είπε
να ξέρεις είμαι δυο πρόσωπα
αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους.
τώρα σκέφτομαι
δύο πρόσωπα είναι καλύτερα από τρία
σίγουρα
και τουλάχιστον υπήρξε προειδοποίηση αυτή τη φορά
εξ αρχής.
και αν σε όλο αυτό συμπεριλάβουμε τη γνώση
από την προηγούμενη πτώση
την τόσο απότομη
και δυνατή
τα σημάδια της οποίας είναι ακόμη ορατά
στα περισσότερα εγώ μου
τότε
όλο αυτό οφείλει να είναι
το λιγότερο
διαχειρίσιμο.


Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

_ασκήσεις αναπνοής για αρχάριους

 κουβαλάω μαζί μου μια κατάρα, ξέρεις
ή και περισσότερες.


ξέρω πως πρέπει να είναι
ο ρυθμός
αλλά δε τα καταφέρνω
μόνη
ή απλά ξεχνιέμαι
και πρέπει να παίζει αυτό
στο ριπίτ.

ψάχνω τρόπους να διώξω αυτό
το τίποτα
που με τυλίγει ακόμα κι εδώ
που νόμιζα ότι θα είναι καλά.
και ήταν
-ή είναι-
γιατί ένιωσα την ευτυχία
σε διάφορες στιγμές τελευταία
μα είναι που κρύβεται στις αντιφάσεις
μου
και τα πράγματα είναι δύσκολα πάλι.


Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

_υπερσυντέλικα

όλα τα λεμόνια είναι μπομπ.


χαρά.
χαρμολύπη.
όλα είναι διπλά.
όλα είναι κυκλοθυμικά.
όπως εσύ
κι εγώ.

ερωτευμένη ως συνήθως
λίγο πριν φύγω
πάντα
η καύλα του
θέλω να σε μάθω
ολοκληρωτικά
κάνει τα πράγματα κάπως πιο
δύσκολα.


στο βορρά είναι ωραία, ξέρεις.
έλα να με βρεις στο βορρά.

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

_είναι που θα θελα να κοιμηθώ μαζί σου απόψε

ώρα τώρα έχω σκαλώσει και δε μπορώ
να πάρω το βλέμμα μου από τα χείλη σου.
παρατηρώ τις κινήσεις τους ενώ μιλάς
και φαντάζομαι να ανακαλύπτω με τη γλώσσα μου
το εσωτερικό της στοματικής σου κοιλότητας.
τα δόντια
τα ούλα
τον ουρανίσκο
τη γλώσσα σου.
φαντάζει περιπέτεια όλο αυτό
που κάτι ψάχνεις
μα βρίσκεις χιλιάδες άλλα
εκτός από αυτό που έψαχνες εξ αρχής.
αν δεν έπιανε αυτή η βροχή
και δεν έπρεπε να φύγουμε
θα μπορούσα να συνεχίσω να παρατηρώ εμμονικά
και να σκέφτομαι ακόμα πιο εμμονικά
αυτό το σημείο του σώματος σου.

την επόμενη φορά λέω να εξερευνήσω τα χέρια σου
-το δεύτερο αγαπημένο μου σημείο πάνω σου
από όσα έχω δει ως τώρα-
αν και να σου πω την αλήθεια
θα είχε πολύ περισσότερο ενδιαφέρον
να εξερευνήσουν αυτά εμένα.